Πέθανε ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης

Την τελευταία του πνοή άφησε σε ηλικία

93 ετών ο πρώην υπουργός Ιωάννης Βαρβιτσιώτης, ιστορικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, της οποίας διετέλεσε και αντιπρόεδρος.

Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης είχε τέσσερα παιδιά: τον πρώην υπουργό Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, τη δημοσιογράφο Ελένη Βαρβιτσιώτη, τον επιχειρηματία και σύμβουλο στρατηγικής επικοινωνίας Θωμά Βαρβιτσιώτη και τον Κωνσταντίνο Βαρβιτσιώτη.

Γεννημένος στις 2 Αυγούστου 1933, ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης υπήρξε μία από τις ιστορικές προσωπικότητες της ελληνικής κεντροδεξιάς. Νομικός στο επάγγελμα, εξελέγη επί σειρά ετών βουλευτής της ΕΡΕ και της Νέας Δημοκρατίας, διετέλεσε υπουργός σε πολλές κυβερνήσεις, ευρωβουλευτής και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας την περίοδο 1993-1997.

Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ της τότε Δυτικής Γερμανίας, με ειδίκευση στο Εταιρικό Δίκαιο. Με την επιστροφή του στην Αθήνα άρχισε να δικηγορεί και το 1960 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, κατόπιν εισηγήσεως του καθηγητή Κωνσταντίνου Ρόκα. Την εποχή εκείνη γνωρίζεται τυχαία με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, γνώριμο του πατέρα του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, που είχε διατελέσει βουλευτής του Λαϊκού Κόμματος, ο οποίος και του ανέθεσε να συντάξει σχετικές εισηγήσεις προς κυβερνητικούς παράγοντες, ενώ λίγο αργότερα τον ορίζει υποψήφιο βουλευτή της ΕΡΕ στη Β΄ Περιφέρεια Αθηνών.

Στις εκλογές του 1961 εκλέχθηκε αμέσως με την πρώτη φορά βουλευτής, επανεκλεγείς και στις εκλογές του 1963, του 1964 και στις υπόλοιπες που ακολούθησαν (στη Β΄ Αθηνών από το 1974 ως και το 1996 και Επικρατείας το 2000).

Την περίοδο της Δικτατορίας, και συγκεκριμένα ένα χρόνο μετά την επιβολή της, τον Ιούλιο του 1968, μαζί με άλλους βουλευτές, αρχίζει να προσυπογράφει ανακοινώσεις περί επανόδου της χώρας στη δημοκρατική ομαλότητα. Οι Αρχές του απαγορεύουν την έξοδο από τη χώρα, οπότε σε συνεννόηση με τους Γ. Ράλλη και Π. Παπαληγούρα συνδέεται με κλιμάκιο της οργάνωσης «Ελεύθεροι Έλληνες». Η σύνδεση όμως αυτή αποκαλύφθηκε και στις 9 Οκτωβρίου συνελήφθη. Μετά από ανάκριση που ακολούθησε στο ΕΑΤ/ΕΣΑ περιορίστηκε επί ένα πεντάμηνο σε πλήρη απομόνωση.

Μετά τη μεταπολίτευση, συμμετείχε ως υφυπουργός Εσωτερικών στη Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας 1974 και στις εκλογές του ίδιου έτους εκλεγείς και πάλι, με τη Νέα Δημοκρατία ανέλαβε ακολούθως υφυπουργός Εξωτερικών (1974 – 1975), υπουργός Εμπορίου (1975 – 1977),υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1977-1980),υπουργός Εθνικής Αμύνης (Κυβέρνηση Συνεργασίας, 1989), Εμπορίου (Οικουμενική Κυβέρνηση, 1989), Εθνικής Άμυνας (1990-1993), Δικαιοσύνης (1992).

Διετέλεσε αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (1985-1996) και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας (1994-1997). Το 1989 τάχθηκε κατά της παραπομπής του Ανδρέα Παπανδρέου.

Κατά τη μακρά κοινοβουλευτική του διαδρομή ανέλαβε σειρά θεσμικών ρόλων, διατελώντας γραμματέας του Προεδρείου της Βουλής, γραμματέας της Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος και κοσμήτορας της Βουλής. Παράλληλα, συμμετείχε ως μόνιμο μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στις εργασίες σύνδεσης της Ελλάδας με την ΕΟΚ την περίοδο 1962-1967, ενώ έλαβε μέρος και στις κοινοβουλευτικές ομάδες του ΝΑΤΟ.

Επίσης από τον Ιανουάριο του 1998 μέχρι τον Αύγουστο του 2010 διετέλεσε πρόεδρος του «Ινστιτούτου Κ. Καραμανλής», ενώ ένα χρόνο πριν, τον Μάιο του 2009 εγκατέλειψε την πολιτική μετά από 48 χρόνια πολιτικής καριέρας.

Συγγραφικό έργο:

Έχει γράψει πολλές νομικές και πολιτικές μελέτες καθώς και βιβλία, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται: "Περί μεταβολής του νομικού τύπου της εταιρείας", 1955, "Η επιβολή όρκου προς απόδειξιν της εμπορικής ιδιότητος", 1957, "Τινά περί της εννοίας της επιχειρήσεως", 1959, "Τινά περί της προθεσμίας της εφέσεως επί πτωχευτικών δικών", 1960, "Η ονομαστική μετοχή: συμβολή εις το δίκαιον των ανωνύμων εταιρειών", 1961, "Η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότης (ΕΟΚ) και το εταιρικόν δίκαιον", 1970, "Η Αλλαγή στο εδώλιο", εκδ. Μορφωτική Εστία, 1984, "Αποκατάσταση ιστορικών αληθειών: τα μεγάλα πολιτικά ψεύδη της προπαγάνδας του ΠΑΣΟΚ, 1985, "Η αλήθεια για το παρελθόν πυξίδα για το μέλλον", 1989, "Συνταγματικοί Προβληματισμοί:προτάσεις περί της λειτουργίας του πολιτεύματος", εκδ. Ελληνική Ευρωεκδοτική" 1993, "Η ονομαστική μετοχή: συμβολή εις το δίκαιον των ανωνύμων εταιριών", εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλας, 1997, "Η Ελλάδα μπροστά στο 2000: ένα νέο συνταγματικό πλαίσιο", εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλας, 1998, "Η βουλευτική ασυλία-ελληνική & ευρωπαϊκή πραγματικότητα", 2001, "Οι τρεις απειλές του αιώνα", εκδ. Καστανιώτης, 2002, "Πολιτιστική Φωτογραμμετρία", εκδ. Μίλητος, 2005, "Η μεταναστευτική πολιτική της Ευρώπης", 2006 (που εκδόθηκε σε τέσσερις γλώσσες - ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά - από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΕΛΚ (Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο), "Η αναγκαία αναθεώρηση: για ένα σύγχρονο Σύνταγμα, εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλας, 2006, "Τυφλοί στρατοί:Η Δύση και η απειλή του ισλαμικού φονταμενταλισμού" (Σε συνεργασία με το Σωτήρη Ρούσσο) , εκδ. Καστανιώτης, 2008, "Αναζητώντας την Τέχνη. Περιφερειακές Πινακοθήκες", εκδ. Μέλισσα, 2008, "Όπως τα έζησα, 1961-1981", εκδ. Λιβάνη, 2011, "Συνταγματικοί Στοχασμοί", 2014, εκδ. Σάκκουλα. 

ΑΠΕ-ΜΠΕ