Ποιος δεν θα ήθελε βραδιές με φίλους παρέα στο αναμμένο τζάκι;
Ποιος δεν λαχταράει την
φασουλάδα να χουχλάζει στο κακάβι, στην τάβλα στρωμένα φαγητά κι έξω να χιονίζει;Σε ποιον δεν αρέσει το χλωροτύρι,το γαλοτύρι κι η μπομπότα;
Ποιος δεν θα'θελε τυρί φρέσκο απ'την τσαντίλα,χόρτα,ελιές και τουρσί ντομάτας;
Ποιος δε θα ήθελε να πίνει το κρασάκι του με παρέα τις κρύες νύχτες του χειμώνα με ψιανισμένο ψωμί στα κάρβουνα και να το αλείψει με σκορδόλαδο;
Όχι πείτε μου,ποιος δεν θα'θελε την βασίλισσα της Ηπείρου,την κροθόπιτα με το ξεροψημένο χειροποίητο φύλλο από τα χέρια της μανίτσας;
Αλήθεια σε τούτη την ευτυχία μοιρασμένη με ανθρώπους που αγαπάει,ποιος δεν την θέλει;
Γιατί ευτυχία είναι τούτος ο πλούτος που τον βρίσκεις στα απλά!
Κι ευτυχισμένος εκείνος που τα γεύεται! Στα χωριά της Ηπείρου, υπήρχε και υπάρχει μπόλικη από δαύτη. Και όχι μόνο εκεί.
Σε όλα τα χωριά της χώρας μας θα την βρεις να σε καρτεράει στο αναμμένο τζάκι της. Θα σε καρτεράει να την μοιραστείς. Αλλιώς δεν έχει νόημα...
Το μοίρασμα είναι που σε κάνει ευτυχισμένο, κι οι μπουκιές είναι ευλογία σαν τις μοιράζεσαι!
Στα απλά είναι η ευτυχία! Στα απλά και στο μοίρασμα!












Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου