Με αφορμή πρόσφατο δημοσίευμα της εφημερίδας «Καθημερινή» (27/09/2026), ο επιστήμονας περιγράφει μια εικόνα παρακμής, με μουντζούρες να κατακλύζουν εμβληματικά κτίρια, αγάλματα, μέσα μεταφοράς και εκπαιδευτικά ιδρύματα κάθε βαθμίδας.
Η εικόνα εγκατάλειψης στα Πανεπιστήμια και η διεθνής δυσφήμιση
Ο κ. Θάνου μεταφέρει την προσωπική του απογοήτευση από την πρόσφατη επίσκεψή του στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Επιστρέφοντας μετά από χρόνια στο ιστορικό κτίριο Γκίνη και στο κτίριο των Χημικών Μηχανικών, αντίκρισε βρώμικους τοίχους, σπασμένες προθήκες ανακοινώσεων και κατεστραμμένο εξοπλισμό, εικόνες που εκτιμά ότι επαναλαμβάνονται και σε άλλα πνευματικά ιδρύματα της χώρας.Στηλιτεύει την αισθητική υποβάθμιση που αντικρίζουν οι ξένοι επισκέπτες μετά την περιήγησή τους στην Ακρόπολη, τονίζοντας ότι αυτή η εικόνα ασχήμιας, η οποία δεν παρατηρείται σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου, πλήττει ευθέως την εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό.
Ευθύνες του πολιτικού συστήματος και προτάσεις αντιμετώπισης
Ασκώντας δριμεία κριτική διαχρονικά στις κυβερνήσεις, τις οποίες κατηγορεί ότι έχουν «παραδοθεί» αμαχητί απέναντι στο φαινόμενο, ο συγγραφέας ζητά θεσμική παρέμβαση.Συγκεκριμένα, καλεί να εισαχθεί το ζήτημα προς συζήτηση στη Βουλή, όπου οι πολιτικοί αρχηγοί οφείλουν να λάβουν ξεκάθαρη θέση, αψηφώντας τον φόβο του πολιτικού κόστους και χωρίς να μεταθέτουν μονίμως τη λύση στην αόριστη επίκληση της έλλειψης παιδείας.
Σε πρακτικό επίπεδο, προτείνει τη γενίκευση της χρήσης καμερών, ενισχυμένων πλέον με Τεχνητή Νοημοσύνη (AI), προκειμένου να εντοπίζονται άμεσα οι δράστες των γκράφιτι, καθώς και οι παραβάτες οδηγοί.
Απαιτεί την επιβολή αυστηρών ποινών από την Πολιτεία, παρακάμπτοντας τη «μόδα» των ατελείωτων νομικών ενστάσεων. Τέλος, ως μια εναλλακτική για την εκτόνωση των αντιδράσεων, αντιπροτείνει τη δημιουργία οριοθετημένων γηπεδικών χώρων αποκλειστικά για γκράφιτι, μακριά από τον ιστό και τα μνημεία των πόλεων.Η επιστολή του κ.Θανάση Θάνου:
Tα κόμματα να πάρουν θέση για τα γκράφιτι
Η αφορμή για την επιστολή μου ήταν σχετική δημοσίευση με τίτλο «Γκράφιτι, μια μεγάλη μεταπολιτευτική κατάρα» στην Καθημερινή (φ. 27/09/2026). Πράγματι πρόκειται για μεγάλη ντροπή. Δημόσια εμβληματικά κτίρια, ιδιωτικά κτίρια και λοιπές πάσης φύσεως επιφάνειες αγαλμάτων, μέσων συγκοινωνίας κ.λπ. είναι γεμάτα με ατελείωτες μουντζούρες.
Πουθενά στον κόσμο δεν παρατηρούνται αυτές οι ασχήμιες, ούτε σε κράτη για τα οποία περισσεύει η υποτιμητική κρίση μας. Κτίρια της εκπαίδευσης από τα νηπιαγωγεία μέχρι τις ανώτατες σχολές είναι γεμάτα από συνθήματα (κάποια έξυπνα λες και δεν υπάρχουν τρόποι διατύπωσής τους χωρίς προσβολή της αισθητικής). Υπερβάλλοντας θα πρότεινα ακόμη και την εύρεση γηπεδικών χώρων έξω από τις πόλεις για όλα τα γκράφιτι για την «εκτόνωση» της κάθε μορφής αντίδρασης.
Προσωπικά είχα την ατυχία μπαίνοντας μετά από πολλά χρόνια στο ιστορικό κτίριο Γκίνη του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου και στο κτίριο των Χημικών Μηχανικών να αντικρίσω βρώμικες επιφάνειες τοίχων, σπασμένες προθήκες ανακοίνωσης βαθμολογιών όπου με αγωνία βλέπαμε αν περάσαμε το μάθημα, τραπέζια σπασμένα, βρώμικες τουαλέτες κ.λπ. Μέγιστη η θλίψη και η απογοήτευση.
Ίδιες εικόνες υποθέτω θα υπάρχουν και σε άλλα πνευματικά ιδρύματα. Φαντάζεται κανείς τι πιστεύουν για την «ποιότητα» των Ελλήνων οι ξένοι επισκέπτες, όταν σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου δεν συμβαίνουν αυτά.
Μετά την Ακρόπολη να βλέπουν τα γκράφιτι. Δυστυχώς μέχρι τώρα οι κυβερνήσεις έχουν «παραδοθεί», έχουν σηκώσει τα χέρια ψηλά, αποδεχόμενες τα όσα συμβαίνουν ως να μη συμβαίνουν. Πρόταση μου(άκρως ταπεινή) τα γκράφιτι να αποτελέσουν θέμα συζήτησης στη Βουλή. Εκεί θα πρέπει να πάρουν ξεκάθαρη θέση (χωρίς τον μόνιμο φόβο της ψήφου) όλοι οι αρχηγοί των κομμάτων χωρίς να παραπέμπουν τη λύση στην «Βασιλεία των ουρανών» περί καλλιέργειας, παιδείας κ.λπ.
Επιτέλους η εικόνα των γκράφιτι παραπέμπει περισσότερο από όλα στην ποιότητα του πολιτικού κόσμου. Σε παλαιότερη επιστολή μου στην Καθημερινή (φ. 28/03/2024) είχα αναφερθεί στη γενίκευση της τοποθέτησης καμερών. Με τη βοήθεια της (πλέον ενισχυμένη με την ΑΙ) μπορεί να εντοπίζονται όλοι οι «δράστες» των γκράφιτι καθώς και οι οδηγοί με τα κινητά και λοιπές παραβάσεις.
Η Βουλή θα πρέπει να αποφασίσει για τις τιμωρίες χωρίς τη, σε μεγάλο βαθμό, μόδα των πολλών και ποικίλων ενστάσεων. Μέχρι να γίνει κάτι από τα πιο πάνω θα λέμε μεταξύ μας «αυτοπαρηγορούμενοι» δεν πειράζει «αυτή είναι η Ελλάδα».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου