Οι δύστηνοι καιροί, για την πλειοψηφία των Ελλήνων, αυτή τη φορά, δεν έρχονται από το παρελθόν, αλλά είναι
παρόντες και έρχονται από το μέλλον. Πάντα είχαμε ανοιχτή την πόρτα. Και στους χειρότερους «εγκλεισμούς» κρατούσαμε μια χαραγματιά για να εισχωρήσει η ελπίδα. Να τρυπώσει στην γκρίζα πραγματικότητα, που δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα….(κοινή διαπίστωση) αλλά που έπρεπε να παραμερίσουμε το ομιχλώδες περιτύλιγμα για να γίνει χειροπιαστή!...Μια πραγματικότητα που στην κακοδαιμονία της συνδράμαμε, σχεδόν όλοι μας, με την αφέλεια των εξαπατημένων. Η εξαπάτηση έχει πάρει εκείνα τα βιολογικά χαρακτηριστικά της κληρονομικής γονιδιακής μετάγγισης! Δεν χωράει καμιά δικαιολογία για όλους μας, αλλά πάλι δεν μπορείς να μην αποδεχτείς το ταλέντο της απάτης! Είναι τόσο καλά εξασκημένοι οι απατηλοί, που κάθε φορά τα καταφέρνουν θαυμαστά! Έτσι και τώρα για πολλοστή φορά!... Κι είναι αλήθεια, πως πραγματικά, είναι τόσες πολλές φορές που έχουμε εξαπατηθεί, που “ουκ εστίν αριθμός”. Βλέπετε η χαραγματιά κάθε φορά φτιάχνει το θαύμα της. Στους ανοίκειους παλιούς καιρούς διατηρούσαν την ελπίδα με το ρουσφέτι! (τουρκική λέξη, που υιοθετήθηκε στο έπακρο από τους καργαριστούς εθνικόφρονες και την πολιτική τους έκφραση, που ήταν οι βασιλείς και οι διευθύνοντες της συμπλεγματικής Δεξιάς παράταξης). Με ρουσφέτι προσλάμβαναν τους παρακεντέδες για την υπεράσπιση του συστήματος και των συμφερόντων τους. Έτσι δημιούργησαν τους διαχρονικούς “πραιτοριανούς”, οι οποίοι διαιωνίζουν τη Δεξιά, εν παντί τρόπω, στην εξουσία.
Στα χρόνια αυτά ζούσαμε μακριά από την επιστημονική παροχή υγείας και ακόμη μακρύτερα από την φαρμακευτική προνοιακή μέριμνα του κράτους και όλες οι ασθένειες οδηγούσαν τους περισσότερους Έλληνες στα γιατροσόφια και στις θαυματοποιές εικόνες των μοναστηριών. Χαλεποί χρόνοι, που γιατρειά έβρισκαν μόνο αυτοί που είχαν γεμάτο το κεμέρι τους. Οι υπόλοιποι πωλούσαν το «έχει» τους, ως και τη μοναδική αγελάδα, και έπαιρναν το ναύλο για τους «Λειμώνες με τους ασφοδέλους», αγέλαστοι, γιατί τις περισσότερες φορές είχαν απολέσει και την αξιοπρέπεια τους…
Στα Γρεβενά το πρώτο Νοσοκομείο χτίστηκε μετά τα χρήματα που συγκέντρωσαν και έστειλαν οι Δυτικομακεδόνες μετανάστες και η Πανμακεδονική Ένωση Σωματίων από τις ΗΠΑ. Ο όροφος προστέθηκε με δωρεά του αείμνηστου, υπουργού Βόρειας Ελλάδος και βουλευτή των Γρεβενών, Κώστα Ταλιαδούρη και της αειμνήστου συζύγου του, Αλεξάνδρας Ευθυμίου Ταλιαδούρη. Το 1982 έγιναν τα εξωτερικά ιατρεία και με τον Κρατικό Σχεδιασμό του Αντρέα Παπανδρέου, «κάθε Νομός και ένα Νομαρχιακό Νοσοκομείο», ολοκληρώθηκε αυτή η σύγχρονη υποδομή υγείας για τη στρατηγική αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των Ελλήνων πολιτών.
Με την δωρεάν κρατική ιατρική περίθαλψη, την δωρεάν φαρμακευτική κάλυψη και την αύξηση των μισθών και συντάξεων σ ένα επίπεδο κόσμιας διαβίωσης επιτεύχθηκε η άμεση αποδέσμευση από τα πολιτικά γραφεία των εμπόρων πολιτευτών για θέματα υγείας και ταυτόχρονα είχαμε την ανάκτηση της αξιοπρέπειας όλων των πολιτών.
Έκτοτε αυτό το οικοδόμημα της υγείας και της αξιοπρέπειας βρίσκεται σε συνεχή πολιορκία από συμφέροντα ημεδαπά και αλλότρια.. Ούτοι, φοβούμενοι την αντίδραση των πολιορκημένων θέλουν να το διαλύσουν με δόλιο τρόπο. Εμείς θα είμαστε πάντα εκεί και θα στέλνουμε ραπόρτο από τις εξελίξεις….
Στο δρόμο, κάτω από το ερειπωμένο Νοσοκομείο της δωρεάς των Δυτικομακεδόνων μεταναστών από τις ΗΠΑ και του Κώστα Ταλιαδούρη, ξεπρόβαλλε ένας θορυβώδης μηχανοκίνητος ισοπεδωτής γαιών (γκρέιντερ). Ο βουερός του όμως θόρυβος δεν μπορεί να σκεπάσει την κρυστάλλινη φωνή του Στέλιου Καζαντζίδη, που έρχεται ως προφητικό μοιρολόγι :
Έρχονται χρόνια δύσκολα
Γεμάτα καταιγίδες
Κι εμείς του κόσμου θύματα
Μ' ατέλειωτα προβλήματα
Και λιγοστές ελπίδες
Έρχονται χρόνια δύσκολα
Τα πάντα άνω κάτω
Ο κόσμος είναι ανάστατος
Κι εμείς πληγές γεμάτο….
Σίμος Ζαγκανίκας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου