Θάνος Θανάσης: «Όχι» στην οριζόντια μείωση του ΕΝΦΙΑ – Να πληρώσουν οι έχοντες, να επιδοτηθούν τα χωριά

Σε μία στοχευμένη παρέμβαση για το κρίσιμο ζήτημα της φορολογικής δικαιοσύνης, της πάταξης της φοροδιαφυγής και της εφαρμογής του

ΕΝΦΙΑ προχωρά ο Τοπογράφος Μηχανικός Ε.Μ.Π., κ. Θανάσης Θάνος .

Όπως επισημαίνει, παρά τις κυβερνητικές εξαγγελίες, το φαινόμενο της φοροδιαφυγής στην Ελλάδα καλά κρατεί, με το χρήμα να συσσωρεύεται διαρκώς σε «κρυφές σπηλιές». Σύμφωνα με τον ίδιο, οι εστίες της φοροδιαφυγής είναι γνωστές σε όλους και θα μπορούσαν να εξαλειφθούν με θεσμικές παρεμβάσεις.

Το δόγμα «κάρτα και για τον μαϊντανό» 

Ένα από τα βασικά εργαλεία για τη ριζική πάταξη της φοροδιαφυγής θα έπρεπε να είναι η καθολική και υποχρεωτική χρήση του πλαστικού χρήματος για κάθε συναλλαγή – ή όπως χαρακτηριστικά αναφέρει: «κάρτα και για τον μαϊντανό». Μια τέτοια κίνηση θα πολλαπλασίαζε τα δημόσια έσοδα, επιτρέποντας στο κράτος να ενισχύσει καθοριστικά τα χαμηλά εισοδήματα, τους μισθούς, καθώς και κρίσιμους τομείς όπως η υγεία, η παιδεία, η γεωργία και οι υποδομές.

Η πρόταση για έναν «Μεταβλητό ΕΝΦΙΑ» 

Δεδομένης της συνεχιζόμενης απώλειας εσόδων, ο ΕΝΦΙΑ παραμένει η βασική λύση είσπραξης για το κράτος. Ωστόσο, ο κ. Θάνος εκφράζει την πλήρη αντίθεσή του στις προωθούμενες οριζόντιες μειώσεις του φόρου (π.χ. κατά 30%), τονίζοντας ότι τέτοια μέτρα ευνοούν δυσανάλογα τους «έχοντες και κατέχοντες».

Αντιθέτως, προτείνει τη δημιουργία ενός «μεταβλητού ΕΝΦΙΑ», ο οποίος θα υπολογίζεται με απόλυτη ακρίβεια ανά περιοχή και οδό, με την απαραίτητη επιστημονική συνδρομή διπλωματούχων μηχανικών. Με βάση αυτό το μοντέλο:

• Ο φόρος θα πρέπει να αυξηθεί δραστικά σε ιδιοκτησίες που βρίσκονται σε περιοχές υψηλής αξίας (φέρνοντας ως παράδειγμα την οδό Ηρώδου Αττικού).

• Αντίθετα, στα μικρά χωριά της επαρχίας, ο ΕΝΦΙΑ θα πρέπει όχι απλώς να μειωθεί, αλλά να πάρει και «αρνητική μορφή». Με άλλα λόγια, το κράτος οφείλει να επιδοτεί τους «ήρωες» κατοίκους της υπαίθρου που επιμένουν να κρατούν ζωντανά τα χωριά μας.

Ανάγκη για άμεση αναδιανομή πλούτου 

Καταλήγοντας, το κείμενο κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την κοινωνική συνοχή. Είναι κατεπείγουσα μια μεγάλη αναδιανομή του πλούτου που θα ενισχύσει αποφασιστικά το κοινωνικό κράτος. Διαφορετικά, εάν οι ανισότητες συνεχιστούν, ο θυμός των πολιτών θα μεγαλώσει και η οργή θα βρει τους δικούς της, απρόβλεπτους δρόμους.

Η προτροπή προς την Κυβέρνηση είναι σαφής: Ο ΕΝΦΙΑ πρέπει να αυξάνεται αποκλειστικά εκεί που οι ιδιοκτήτες έχουν την οικονομική επιφάνεια, και να μειώνεται –μέχρι και με τη μορφή επιδότησης– εκεί που η κοινωνία το έχει πραγματικά ανάγκη.