Ο αδυσώπητος πόλεμος φθοράς, που χαρακτηρίστηκε από τον πόλεμο των χαρακωμάτων, δημιούργησε πολλά προβλήματα προς επίλυση -από την επιτακτική ανάγκη περίθαλψης των τραυματισμένων στρατιωτών μέχρι το ζήτημα της σίτισης των στρατευμάτων και τη διατήρηση των επικοινωνιών σε μεγάλες αποστάσεις.
Οι προκλήσεις αυτές και η ανάγκη να διευθετηθούν προβλήματα σε σύντομο χρόνο, πυροδότησαν μία «έκρηξη» δημιουργικότητας που οδήγησε στην ανάπτυξη πολυπληθών τεχνολογιών και προϊόντων, ορισμένα από τα οποία κατέληξαν να γίνουν βασικά στοιχεία της καθημερινότητάς μας μέχρι σήμερα.
Το αφιέρωμα του ιστοτόπου History Facts θυμίζει 7 αντικείμενα που επινοήθηκαν την περίοδο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και σήμερα θεωρούμε δεδομένα.
Ρολόγια χειρός
Πριν από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τα ρολόγια χειρός φοριούνταν σχεδόν αποκλειστικά από γυναίκες ως αξεσουάρ μόδας. Οι περισσότεροι άνδρες χρησιμοποιούσαν ρολόγια τσέπης, τα οποία υπήρχαν από το 1700, αλλά δεν ήταν πρακτικά για τον πόλεμο των χαρακωμάτων.
Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, τα ρολόγια χειρός απέκτησαν μεγάλη δημοφιλία, αρχικά μεταξύ των αξιωματικών. Εμφανίστηκαν νέα σχέδια ρολογιών που ήταν μεγαλύτερα, ανθεκτικότερα και συχνά διέθεταν φωτεινά καντράν για εύκολη ανάγνωση σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού -στοιχείο ζωτικής σημασίας για τον συντονισμό επιθέσεων και βομβαρδισμών πυροβολικού.
Φωτό: Unsplash
Οι απλοί στρατιώτες της Βρετανίας έβλεπαν τους αξιωματικούς τους να φορούν ρολόγια χειρός και σύντομα άρχισαν να αγοράζουν τα δικά τους. Μέχρι τη στιγμή που οι ΗΠΑ εισήλθαν στον πόλεμο, έναν χρόνο πριν από τη λήξη του, τα στρατεύματα εφοδιάζονταν με ρολόγια χειρός ως μέρος του εξοπλισμού τους. Αυτά τα νέα αξεσουάρ δεν ήταν μόνο πρακτικά, αλλά έγιναν επίσης σύμβολο θάρρους, βοηθώντας στην καθιέρωση του ρολογιού χειρός ως ένα προϊόν ευρείας χρήσης μετά τον πόλεμο.
Πιλάτες
Μετά την έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Γιόζεφ Ουμπέρτους Πιλάτες, Γερμανός γυμναστής και εφευρέτης, τέθηκε υπό κράτηση ως υπήκοος εχθρικής χώρας στο Νησί του Μαν.
Κατά τη διάρκεια της τριετούς και πλέον παραμονής του στο στρατόπεδο συγκέντρωσης, ο Πιλάτες ανέπτυξε ένα πρόγραμμα ενδυνάμωσης των μυών μέσω αργών διατάσεων και φυσικών κινήσεων, χρησιμοποιώντας ελάχιστο εξοπλισμό.
Φωτό: Unsplash
Για να επιτρέψει στα άτομα που ήταν καθηλωμένα στο κρεβάτι να γυμνάζονται, ο Πιλάτες χρησιμοποίησε ελατήρια και ιμάντες από τα κρεβάτια ως άσκηση αντίστασης, βοηθώντας σημαντικά στην αποκατάστασή τους.
Αργότερα, το 1925, ο Πιλάτες άνοιξε ένα στούντιο γυμναστικής στη Νέα Υόρκη, προσφέροντας στο ευρύ κοινό το σύστημα ασκήσεων που ανέπτυξε κατά τη διάρκεια του πολέμου. Στη συνέχεια, κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας 26 όργανα γυμναστικής και το ομώνυμο πρόγραμμα Πιλάτες απέκτησε παγκόσμια δημοφιλία, ενώ μέχρι σήμερα αποτελεί έναν από τους πιο διαδεδομένους τύπους γυμναστικής.
Οι απλοί στρατιώτες της Βρετανίας έβλεπαν τους αξιωματικούς τους να φορούν ρολόγια χειρός και σύντομα άρχισαν να αγοράζουν τα δικά τους. Μέχρι τη στιγμή που οι ΗΠΑ εισήλθαν στον πόλεμο, έναν χρόνο πριν από τη λήξη του, τα στρατεύματα εφοδιάζονταν με ρολόγια χειρός ως μέρος του εξοπλισμού τους. Αυτά τα νέα αξεσουάρ δεν ήταν μόνο πρακτικά, αλλά έγιναν επίσης σύμβολο θάρρους, βοηθώντας στην καθιέρωση του ρολογιού χειρός ως ένα προϊόν ευρείας χρήσης μετά τον πόλεμο.
Πιλάτες
Μετά την έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Γιόζεφ Ουμπέρτους Πιλάτες, Γερμανός γυμναστής και εφευρέτης, τέθηκε υπό κράτηση ως υπήκοος εχθρικής χώρας στο Νησί του Μαν.
Κατά τη διάρκεια της τριετούς και πλέον παραμονής του στο στρατόπεδο συγκέντρωσης, ο Πιλάτες ανέπτυξε ένα πρόγραμμα ενδυνάμωσης των μυών μέσω αργών διατάσεων και φυσικών κινήσεων, χρησιμοποιώντας ελάχιστο εξοπλισμό.
Φωτό: UnsplashΓια να επιτρέψει στα άτομα που ήταν καθηλωμένα στο κρεβάτι να γυμνάζονται, ο Πιλάτες χρησιμοποίησε ελατήρια και ιμάντες από τα κρεβάτια ως άσκηση αντίστασης, βοηθώντας σημαντικά στην αποκατάστασή τους.
Αργότερα, το 1925, ο Πιλάτες άνοιξε ένα στούντιο γυμναστικής στη Νέα Υόρκη, προσφέροντας στο ευρύ κοινό το σύστημα ασκήσεων που ανέπτυξε κατά τη διάρκεια του πολέμου. Στη συνέχεια, κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας 26 όργανα γυμναστικής και το ομώνυμο πρόγραμμα Πιλάτες απέκτησε παγκόσμια δημοφιλία, ενώ μέχρι σήμερα αποτελεί έναν από τους πιο διαδεδομένους τύπους γυμναστικής.
Καμπαρντίνες
Οι καμπαρντίνες είναι συνδεδεμένες με μια σειρά από χαρακτήρες της ποπ κουλτούρας αλλά και με τους πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών.
Όμως αυτά τα αδιάβροχα, ανθεκτικά και συνήθως «διπλόκουμπα» παλτά σχεδιάστηκαν αρχικά για τους αξιωματικούς του βρετανικού στρατού. Παρόμοια παλτά υπήρχαν και πριν από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά οι κατασκευαστές -με κυριότερους τους Burberry και Aquascutum (οι οποίοι από κοινού «διεκδικούν» ότι εφηύραν την καμπαρντίνα) εκσυγχρόνισαν και τροποποίησαν το σχέδιο για να κρατούν τους αξιωματικούς ζεστούς και στεγνούς στα χαρακώματα (εξ ου και η αγγλική ονομασία «trench coat»).
Φωτό: IMAGO / GRANGER Historical Picture Archive
Στο ρούχο προστέθηκαν επωμίδες για την τοποθέτηση διακριτικών βαθμού, δακτύλιοι για την προσαρμογή θηκών για χάρτες, ξίφη ή άλλο εξοπλισμό, καθώς και κάλυμμα όπλου που κουμπώνει στο στήθος προσφέροντας πρόσθετη προστασία στη μάχη. Έτσι γεννήθηκε η μοντέρνα καμπαρντίνα, ένα πρακτικό ένδυμα που παραμένει στη μόδα.
Οι καμπαρντίνες είναι συνδεδεμένες με μια σειρά από χαρακτήρες της ποπ κουλτούρας αλλά και με τους πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών.
Όμως αυτά τα αδιάβροχα, ανθεκτικά και συνήθως «διπλόκουμπα» παλτά σχεδιάστηκαν αρχικά για τους αξιωματικούς του βρετανικού στρατού. Παρόμοια παλτά υπήρχαν και πριν από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά οι κατασκευαστές -με κυριότερους τους Burberry και Aquascutum (οι οποίοι από κοινού «διεκδικούν» ότι εφηύραν την καμπαρντίνα) εκσυγχρόνισαν και τροποποίησαν το σχέδιο για να κρατούν τους αξιωματικούς ζεστούς και στεγνούς στα χαρακώματα (εξ ου και η αγγλική ονομασία «trench coat»).
Φωτό: IMAGO / GRANGER Historical Picture ArchiveΣτο ρούχο προστέθηκαν επωμίδες για την τοποθέτηση διακριτικών βαθμού, δακτύλιοι για την προσαρμογή θηκών για χάρτες, ξίφη ή άλλο εξοπλισμό, καθώς και κάλυμμα όπλου που κουμπώνει στο στήθος προσφέροντας πρόσθετη προστασία στη μάχη. Έτσι γεννήθηκε η μοντέρνα καμπαρντίνα, ένα πρακτικό ένδυμα που παραμένει στη μόδα.
Πλαστική Χειρουργική
Η σύγχρονη πλαστική χειρουργική προήλθε από τη Βρετανία, μία χώρα που είδε περίπου 735.487 στρατιώτες να αποστρατεύονται με σοβαρούς τραυματισμούς μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πολλοί από αυτούς ήταν τραυματισμοί στο πρόσωπο, οι οποίοι αρχικά καλύπτονταν με μάσκες και επιθέματα.
Στη συνέχεια εμφανίστηκε ο Χάρολντ Γκίλις, ένας νεαρός χειρουργός ωτορινολαρυγγολόγος από τη Νέα Ζηλανδία, ο οποίος ανέπτυξε τεχνικές για την ανάπλαση προσώπων μέσω της πλαστικής χειρουργικής.
Το 1916 του ανατέθηκε η δημιουργία της πρώτης μονάδας πλαστικής χειρουργικής στη Βρετανία, στην οποία άρχισε να θεραπεύει παραμορφώσεις χρησιμοποιώντας ιστούς από άλλα σημεία του σώματος του ασθενούς. Το πρωτοποριακό έργο του Γκίλις και της ομάδας του έθεσε τις βάσεις της σύγχρονης πλαστικής χειρουργικής, η οποία συνεχίζει σήμερα τόσο ως ιατρική θεραπεία που αλλάζει ζωές όσο και ως μια δημοφιλής μέθοδος για αισθητικές επεμβάσεις.
Η σύγχρονη πλαστική χειρουργική προήλθε από τη Βρετανία, μία χώρα που είδε περίπου 735.487 στρατιώτες να αποστρατεύονται με σοβαρούς τραυματισμούς μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πολλοί από αυτούς ήταν τραυματισμοί στο πρόσωπο, οι οποίοι αρχικά καλύπτονταν με μάσκες και επιθέματα.
Στη συνέχεια εμφανίστηκε ο Χάρολντ Γκίλις, ένας νεαρός χειρουργός ωτορινολαρυγγολόγος από τη Νέα Ζηλανδία, ο οποίος ανέπτυξε τεχνικές για την ανάπλαση προσώπων μέσω της πλαστικής χειρουργικής.
Το 1916 του ανατέθηκε η δημιουργία της πρώτης μονάδας πλαστικής χειρουργικής στη Βρετανία, στην οποία άρχισε να θεραπεύει παραμορφώσεις χρησιμοποιώντας ιστούς από άλλα σημεία του σώματος του ασθενούς. Το πρωτοποριακό έργο του Γκίλις και της ομάδας του έθεσε τις βάσεις της σύγχρονης πλαστικής χειρουργικής, η οποία συνεχίζει σήμερα τόσο ως ιατρική θεραπεία που αλλάζει ζωές όσο και ως μια δημοφιλής μέθοδος για αισθητικές επεμβάσεις.
Φερμουάρ
Ήδη από τα μέσα του 19ου αιώνα, διάφοροι εφευρέτες εργάζονταν πάνω σε συνδυασμούς από άγκιστρα, κουμπώματα και θηλιές για να βρουν μια ομαλή και αθόρυβη συσκευή στερέωσης σε ρούχα και αξεσουάρ.
Καμία από τις προσπάθειές τους δεν λειτούργησε απόλυτα, λόγω σχεδιαστικών ατελειών και άλλων προβλημάτων, μέχρι που ο Σουηδοαμερικανός μηχανικός Γκίντεον Σούντμπακ εφηύρε το «κουμπωτήρι χωρίς άγκιστρα» κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Βελτιώνοντας τα προηγούμενα σχέδια, ο εφευρέτης δημιούργησε ένα προϊόν παρόμοιο με το σύγχρονο φερμουάρ.
Φωτό: Unsplash
Τα κουμπώματά του τοποθετήθηκαν σύντομα σε ζώνες φύλαξης χρημάτων, οι οποίες γνώρισαν άμεση επιτυχία στους Αμερικανούς ναύτες, των οποίων οι στολές δεν είχαν τσέπες. Στη συνέχεια, το 1918, το Ναυτικό των ΗΠΑ παρήγγειλε κουμπώματα για 10.000 στολές πτήσης. Τα φερμουάρ καθιερώθηκαν γρήγορα, αποτελώντας βασικό μέρος κάθε είδους τσάντας και ενδύματος.
Ήδη από τα μέσα του 19ου αιώνα, διάφοροι εφευρέτες εργάζονταν πάνω σε συνδυασμούς από άγκιστρα, κουμπώματα και θηλιές για να βρουν μια ομαλή και αθόρυβη συσκευή στερέωσης σε ρούχα και αξεσουάρ.
Καμία από τις προσπάθειές τους δεν λειτούργησε απόλυτα, λόγω σχεδιαστικών ατελειών και άλλων προβλημάτων, μέχρι που ο Σουηδοαμερικανός μηχανικός Γκίντεον Σούντμπακ εφηύρε το «κουμπωτήρι χωρίς άγκιστρα» κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Βελτιώνοντας τα προηγούμενα σχέδια, ο εφευρέτης δημιούργησε ένα προϊόν παρόμοιο με το σύγχρονο φερμουάρ.
Φωτό: UnsplashΤα κουμπώματά του τοποθετήθηκαν σύντομα σε ζώνες φύλαξης χρημάτων, οι οποίες γνώρισαν άμεση επιτυχία στους Αμερικανούς ναύτες, των οποίων οι στολές δεν είχαν τσέπες. Στη συνέχεια, το 1918, το Ναυτικό των ΗΠΑ παρήγγειλε κουμπώματα για 10.000 στολές πτήσης. Τα φερμουάρ καθιερώθηκαν γρήγορα, αποτελώντας βασικό μέρος κάθε είδους τσάντας και ενδύματος.
Σερβιέτες Kotex
Το 1914, ερευνητές της εταιρείας καταναλωτικών αγαθών Kimberly-Clark πραγματοποιούσαν περιοδεία σε εργοστάσια πολτού και χάρτου στην Ευρώπη, όταν συνάντησαν ένα υλικό που ήταν πέντε φορές πιο απορροφητικό από το βαμβάκι και κοστίζει το μισό για να παραχθεί. Η εταιρεία μετέφερε το υλικό πίσω στις ΗΠΑ και το κατοχύρωσε με την ονομασία cellucotton.
Όταν οι ΗΠΑ εισήλθαν στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1917, η Kimberly-Clark χρησιμοποίησε το υλικό για την παραγωγή επιδέσμων χειρουργικής φροντίδας. Οι νοσοκόμες του Ερυθρού Σταυρού ανακάλυψαν σύντομα ότι το νέο υλικό αποτελούσε εξαιρετικό είδος υγιεινής -ανώτερο από τις φλανέλες και άλλα προϊόντα που χρησιμοποιούσαν προηγουμένως.
Όταν ο πόλεμος τελείωσε και η ζήτηση για χειρουργικούς επιδέσμους εξαντλήθηκε, η Kimberly-Clark έμαθε για τις νοσοκόμες του Ερυθρού Σταυρού και αναπροσάρμοσε το προϊόν της για εμπορική χρήση, το οποίο σταδιακά άρχισε να χρησιμοποιείται από τις γυναίκες για την ευαίσθητη περιοχή κατά την έμμηνο ρύση. Το 1920, τα Kotex έφτασαν στα ράφια των καταστημάτων, αλλάζοντας για πάντα την αγορά.
Φωτό: Unsplash
Το 1914, ερευνητές της εταιρείας καταναλωτικών αγαθών Kimberly-Clark πραγματοποιούσαν περιοδεία σε εργοστάσια πολτού και χάρτου στην Ευρώπη, όταν συνάντησαν ένα υλικό που ήταν πέντε φορές πιο απορροφητικό από το βαμβάκι και κοστίζει το μισό για να παραχθεί. Η εταιρεία μετέφερε το υλικό πίσω στις ΗΠΑ και το κατοχύρωσε με την ονομασία cellucotton.
Όταν οι ΗΠΑ εισήλθαν στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1917, η Kimberly-Clark χρησιμοποίησε το υλικό για την παραγωγή επιδέσμων χειρουργικής φροντίδας. Οι νοσοκόμες του Ερυθρού Σταυρού ανακάλυψαν σύντομα ότι το νέο υλικό αποτελούσε εξαιρετικό είδος υγιεινής -ανώτερο από τις φλανέλες και άλλα προϊόντα που χρησιμοποιούσαν προηγουμένως.
Όταν ο πόλεμος τελείωσε και η ζήτηση για χειρουργικούς επιδέσμους εξαντλήθηκε, η Kimberly-Clark έμαθε για τις νοσοκόμες του Ερυθρού Σταυρού και αναπροσάρμοσε το προϊόν της για εμπορική χρήση, το οποίο σταδιακά άρχισε να χρησιμοποιείται από τις γυναίκες για την ευαίσθητη περιοχή κατά την έμμηνο ρύση. Το 1920, τα Kotex έφτασαν στα ράφια των καταστημάτων, αλλάζοντας για πάντα την αγορά.
Φωτό: UnsplashΧαρτομάντηλα Kleenex
Οι χειρουργικοί επίδεσμοι δεν ήταν η μόνη χρήση του cellucotton κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ισιώνοντας το υλικό, η Kimberly-Clark ανέπτυξε ένα λεπτό, εξαιρετικά απορροφητικό κραπ χαρτί που χρησιμοποιήθηκε ως φίλτρο σε μάσκες αερίων -ένα ζωτικό κομμάτι εξοπλισμού στον πόλεμο των χαρακωμάτων.
Όταν ο πόλεμος τελείωσε, η εταιρεία βρέθηκε για άλλη μια φορά να αναζητά νέα χρήση για το προϊόν της. Με επιδέξιο μάρκετινγκ, επαναπροώθησε τα φύλλα cellucotton ως πετσέτες αφαίρεσης μακιγιάζ και κρέμας προσώπου, λανσάροντας το 1924 το προϊόν με το όνομα Kleenex.
Σύντομα ο κόσμος άρχισε να συνιστά το προϊόν ως ιδανικό χαρτομάντηλο για το φύσημα της μύτης κατά τη διάρκεια του κρυολογήματος. Έτσι, σε μια άλλη έξυπνη κίνηση μάρκετινγκ, η Kimberly-Clark άρχισε να προωθεί τα Kleenex ως «τα μαντήλια που μπορείτε να πετάξετε», δημιουργώντας το brand που είναι πλέον συνώνυμο με τα χαρτομάντηλα μιας χρήσης.
Οι χειρουργικοί επίδεσμοι δεν ήταν η μόνη χρήση του cellucotton κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ισιώνοντας το υλικό, η Kimberly-Clark ανέπτυξε ένα λεπτό, εξαιρετικά απορροφητικό κραπ χαρτί που χρησιμοποιήθηκε ως φίλτρο σε μάσκες αερίων -ένα ζωτικό κομμάτι εξοπλισμού στον πόλεμο των χαρακωμάτων.
Όταν ο πόλεμος τελείωσε, η εταιρεία βρέθηκε για άλλη μια φορά να αναζητά νέα χρήση για το προϊόν της. Με επιδέξιο μάρκετινγκ, επαναπροώθησε τα φύλλα cellucotton ως πετσέτες αφαίρεσης μακιγιάζ και κρέμας προσώπου, λανσάροντας το 1924 το προϊόν με το όνομα Kleenex.
Σύντομα ο κόσμος άρχισε να συνιστά το προϊόν ως ιδανικό χαρτομάντηλο για το φύσημα της μύτης κατά τη διάρκεια του κρυολογήματος. Έτσι, σε μια άλλη έξυπνη κίνηση μάρκετινγκ, η Kimberly-Clark άρχισε να προωθεί τα Kleenex ως «τα μαντήλια που μπορείτε να πετάξετε», δημιουργώντας το brand που είναι πλέον συνώνυμο με τα χαρτομάντηλα μιας χρήσης.
flash.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου