"Σήμερα η καρδιά μου πονάει πολύ…
Αποχαιρετώ έναν άνθρωπο που αγάπησα βαθιά και που είχα την τιμή να γνωρίσω από τα πρώτα του βήματα, αλλά και να ξανασυναντήσω πολλά χρόνια αργότερα και να συνεργαστώ μαζί του.
Μαζί μοιραστήκαμε όμορφες στιγμές, στιγμές αγάπης, εκτίμησης και μιας όμορφης συνεργασίας που θα κρατήσω για πάντα στην καρδιά μου.
Θυμάμαι ακόμη τότε, στο Λίντο, όταν ερχόσουν να με ακούσεις. Ήσουν ακόμη πολύ νέος και είχες μέσα σου αυτή τη μεγάλη αγάπη για το τραγούδι. Θυμάμαι που ήρθες στο καμαρίνι μου και μου έδωσες μια κασέτα, ζητώντας μου να την ακούσω και να σου πω αν πίστευα πως άξιζε να ξεκινήσεις το τραγούδι.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνη τη στιγμή. Γιατί είδα στα μάτια σου πόσο πολύ το ήθελες.
Και η ζωή τα έφερε έτσι ώστε, πολλά χρόνια μετά, να συναντηθούμε ξανά και να συνεργαστούμε, δημιουργώντας μαζί ακόμη περισσότερες όμορφες αναμνήσεις...
Γιώργο μου, σε αγάπησα και με αγάπησες... και αυτή η αγάπη δεν σβήνει με την απουσία.
Σήμερα σε αποχαιρετώ με βαθιά συγκίνηση, αγάπη και ευγνωμοσύνη για όλα όσα μοιραστήκαμε.
Καλό σου ταξίδι, αγαπημένε μου Γιώργο. Θα είσαι πάντα στην καρδιά μου. 🕊️
«Κάποιες φωνές σιωπούν αλλά δεν ξεχνιούνται ποτέ»
Η Άντζελα σου" έγραψε ολοφάνερα συγκλονισμένη η Άντζελα Δημητρίου.
"Απο σήμερα οι «Ώρες Μικρές» θα έχουν άλλη σιωπή…
Και το «που λείπεις έπεσε βαρύ» δεν θα είναι απλώς ένας στίχος…🥹
πίσω από τον σπουδαίο καλλιτέχνη είχα την τύχη να γνωρίσω, έστω και λίγο, τον άνθρωπο… Κι αυτόν θα κρατήσω περισσότερο…
Μια ψυχούλα. Ένας άνθρωπος υπερταλαντουχος..,πολύπλευρος, ευαίσθητος, απρόβλεπτος, αληθινός…Μια προσωπικότητα από εκείνες που δεν περνούν απλώς από έναν χώρο, αλλά αφήνουν το δικό τους αποτύπωμα!
Ήσουν πραγματικός σταρ. Όχι επειδή το έλεγαν τα φώτα, οι πίστες ή οι επιτυχίες σου. Αλλά γιατί είχες εκείνο το σπάνιο πράγμα που δεν διδάσκεται και δεν κατασκευάζεται…λάμψη. Μια παρουσία που γέμιζε τον χώρο πριν ακόμη ακουστεί η φωνή…Ένας καλλιτέχνης που δεν ακολούθησε ποτέ την εποχή του — έφτιαξε τη δική του!
Θα μας λείψεις Γιώργο μας…🥹Καλό σου ταξίδι…" έγραψε η Κατερίνα Καινούργιου.
"Σήμερα βιώνω μια από τις δύσκολες σοκαριστικές ημέρες της ζωής μου!🌀🥲🌀μια μεγάλη λύπη με κυριεύει! ΕΧΩ τόσα να γράψω….τόσες ωραίες στιγμές….αλλά τι να πρωτογράψω…..!ΤΙΙΙΙΙΙΙΙ…….
Δυστυχώς πολύ Δυστυχώς
Α ρε Γιώργο!….🌀💔🌀
Στην πρώτη φωτό από την επίδειξή μου το 2003 που περπάτησε με την καλλονή το Supermodel @esthercanadasofficial και στην δεύτερη όταν πρώτο γνωριστήκαμε και έκανα την τεράστια πρωτοπορία για τα δεδομένα τότε στην Ελλάδα…το 1994 να βγάλω έναν λαϊκό τραγουδιστή στο ρόλο του μοντέλου να περπατήσει τραγουδώντας στην πασαρέλα το «με τα μάτια να το λες»με τον supermodel @marcusschenkenberg γιατί στο πρόσωπο του είδα έναν ⭐️ Star!ένας σάλος στην Αθήνα και σε όλη την Ελλάδα τα δημοσιεύματα το ένα πίσω από το άλλο!
Γιώργο μου κρατάω όλες τις αναμνήσεις και τις αξέχαστες στιγμές!
Σ’αγαπώ….γαλήνη στην ψυχή σου" ήταν το ποστ του Βασίλειου Κωστέτσου
Απόλυτα συγκλονισμένη και η Αναστασία:
"Δεν ξέρω τι να γράψω… δεν ξέρω τι να πω…
Ό,τι κι αν πω μοιάζει λίγο. Ό,τι κι αν γράψω, δεν φτάνει για να χωρέσει όλα αυτά που νιώθω.
Εδώ και ώρες σκέφτομαι τις λέξεις… και καμία δεν είναι αρκετή.
Βαρύ. Πολύ βαρύ.
Δεν μπορώ ακόμα να πιστέψω ότι γράφω αυτά τα λόγια για εσένα…
Ήσουν η αρχή μου.
Το πρώτο μου βήμα. Η πρώτη μου ευκαιρία.
Τα πρώτα λόγια που άκουσα από έναν καλλιτέχνη και η πρώτη στήριξη που ένιωσα σε αυτόν τον δρόμο.
Μάλλον ήμουν πολύ ευλογημένη που στην αρχή αυτού του ταξιδιού ήσουν εσύ εκεί.
Ένα τεράστιο σχολείο για μένα. Ένας άνθρωπος που άφησε μέσα μου πράγματα που δεν θα σβήσουν ποτέ.
Δεν θέλω να σου πω αντίο. Δεν μπορώ.
Γιατί για μένα δεν θα φύγεις ποτέ πραγματικά.
Θα ζεις πάντα εδώ…
Στην ψυχή μου, στη ζωή μου, στο μυαλό μου.
Στις στιγμές μας, στις κουβέντες μας, σε όλα όσα μοιραστήκαμε και που θα κρατάω μέσα μου σαν φυλαχτό. Πάντα στο έλεγα και πάντα θα στο λέω…
Σε ευχαριστώ για όλα.
Σε ευχαριστούσα μόνο και μόνο που υπήρχες.
Ήσουν ένα αυτόφωτο αστέρι.
Από εκείνους τους ανθρώπους που δεν χρειάζονται τίποτα γύρω τους για να λάμψουν. Έμπαινες σε έναν χώρο και τον γέμιζες μόνο με την παρουσία σου.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ όσα είχαμε μοιραστεί.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ όσα μου έδωσες.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ εσένα.
Έφυγες πολύ γρήγορα… 💔
Και είναι τόσο δύσκολο να χωρέσει το μυαλό ότι κάποιοι άνθρωποι μπορούν απλώς να φύγουν, ενώ έχουν αφήσει τόσα πολλά πίσω τους.
Καλό ταξίδι, κ. Γιώργο μου.
Να αναπαυθεί η ψυχούλα σου δίπλα στους αγγέλους..
Και όπου κι αν είσαι, να λάμπεις όπως έλαμπες πάντα εδώ. Σε ευχαριστώ που υπήρξες στη ζωή μου.
Θα είσαι για πάντα ένα κομμάτι της αρχής μου. Και ένα κομμάτι της καρδιάς μου. Σ’αγαπώ για πάντα💔
Κανείς δεν μπορεί να σε ξεχάσει .. έγραψες την δική σου ιστορία .. Legend 🕊️
Ένα θαύμα κάθε ημέρα θα περιμένω,
να σε φέρει κάθε δρόμος…"
Σε σοκ και ο παρουσιαστής του The Voice τα δύο τελευταία χρόνια, Γιώργος Καπουτζίδης
"Τα λόγια δεν μπορούν να περιγράψουν τη θλίψη αυτής της στιγμής.
Χάσαμε τον Γιώργο…
Και σήμερα, περισσότερο από ποτέ… «λείπει πάλι ο Θεός»…
Καλό ταξίδι" έγραψε ο Κώστας Μαρτάκης
"Ο Γιώργος ήταν παιδί λαϊκής γειτονιάς.
Με πατέρα εργάτη στα ναυπηγεία του Περάματος. Δούλεψε κι ο ίδιος από μαθητής και στα δεκάξι του ήδη τραγουδούσε τα βράδια.
Αυτή την καταγωγή δεν την έκρυψε όταν έγινε ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους Έλληνες τραγουδιστές. Την πήρε μαζί του.
Κι ίσως αυτό είναι ένα κομμάτι του Γιώργου που αδικήθηκε πίσω από την εικόνα του «εκκεντρικού» Μαζωνάκη.
Γιατί ήταν βαθιά λαϊκός και ταυτόχρονα είχε μια αχόρταγη περιέργεια για ό,τι υπήρχε έξω από τα όρια του κόσμου όπου γεννήθηκε.
Στις παραστάσεις του η λαϊκή πίστα μπορούσε να συνομιλεί με το θέατρο, τη μόδα, την παγκόσμια τέχνη και τη διανόηση. Πρόσωπα και αναφορές που κανείς δεν περίμενε να συναντήσει σε ένα νυχτερινό κέντρο έμπαιναν στη σκηνογραφία του. Ο ίδιος μπορούσε να φορά Gareth Pugh και Alexander McQueen και, όταν τον ρωτούσαν ποιον άνθρωπο θαυμάζει, να απαντά: τον Σωκράτη.
Και για όλα αυτά άκουσε τα εξ αμάξης.
Για τα ρούχα του, για τον τρόπο που στεκόταν, για όσα τολμούσε πάνω στη σκηνή, για όσα δεν χωρούσαν στην προκατασκευασμένη εικόνα του «λαϊκού άνδρα τραγουδιστή».
Κι όμως, αυτό ήταν ίσως το πιο λαϊκό πάνω του: δεν ζήτησε άδεια για να είναι αυτό που ήταν.
Κρατάω και κάποιες φωτογραφίες μας. Θα μείνουν εκεί που ανήκουν, στο προσωπικό μου αρχείο.
Όπως προσωπικές θα μείνουν και κάποιες στιγμές. Από εκείνες που δεν χρειάζεται να τις αφηγηθείς για να θυμάσαι ποιος στάθηκε δίπλα σου όταν τα πράγματα ήταν δύσκολα.
Σήμερα θέλω να κρατήσω αυτόν τον Γιώργο.
Το παιδί της λαϊκής γειτονιάς που κοίταξε πολύ πέρα από αυτήν χωρίς ποτέ να ντραπεί γι’ αυτήν.
Τον άνθρωπο που άκουσε πολλά, τόλμησε περισσότερα και επέμεινε μέχρι τέλους να ανήκει στον εαυτό του.
Γεια σου Μαζώ…" έγραψε η Λένα Δούρου.
"Κάποιοι άνθρωποι δεν αφήνουν απλώς τραγούδια πίσω τους. Αφήνουν εποχή.
Με τον Γιώργο μοιραστήκαμε σκηνές, νύχτες, καμαρίνια και στιγμές που τότε δεν ξέραμε ότι κάποτε θα αποκτούσαν τόσο μεγάλη αξία.
Ήταν ένας από τους ανθρώπους που άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα στο ελληνικό τραγούδι. Με τον δικό του τρόπο, τη δική του φωνή και μια παρουσία που δεν μπορούσες να προσπεράσεις.
Κρατάω τις στιγμές μας και τη μουσική σου.
Καλό ταξίδι παιδί της νύχτας .
Το αποτύπωμά σου θα μείνει." έγραψε ο Stan.
"Κρίμα και άδικο ρε σταρούμπα μου !
Έχω σοκαριστεί με την είδηση του θανάτου σου όπως και όλη η Ελλάδα !
Θα μείνεις και θα τραγουδάς για πάντα στις καρδιές μας, με την μοναδική φωνή σου, μέσα από όλα τα διαμάντια που μας άφησες για να σε θυμόμαστε !!!
Κρίμα......." έγραψε ο Πέτρος Ίμβριος,
"….ο χρόνος δεν γιατρεύει πια τις πληγές ..
Καλό ταξίδι μοναδικέ , αγαπημένε μας" έγραψε η Φαίη Σκορδά δημοσιεύοντας βίντεο από στιγμές κοινής διασκέδασης.
" Μου έφυγε η γη κάτω απ’τα πόδια. Την αισθάνθηκα κανονικά να φεύγει. Πέρασε αρκετή ώρα μέχρι να σκεφτώ πως όσες φορές δουλέψαμε ή βρεθήκαμε παρέα, δεν υπήρχε καθόλου γη από κάτω μας. Ο Γιώργος δεν είχε καμιά σχέση με το έδαφος κι αυτό ήταν η πηγή του τεράστιου χαρίσματός του, το στοιχείο που τον κράτησε ως το τέλος μακριά από τη βαρεμάρα, την ηχητική ομοιομορφία, τη στιχουργική ρομποτική που έχει αντικαταστήσει το λαϊκό τραγούδι - πολύ πριν το ΑΙ. Λίγο πριν μπει στο στούντιο έλεγε μια μικρή, ολόδική του, προσευχή. Και ακόμα κι αν ένας στιχουργός δεν είχε καταφέρει να του δώσει κάτι σημαντικό, εκείνος του έδινε φτερά, το ανέβαζε κατ’ευθείαν στο στερέωμα. Όποιος άνθρωπος είναι έτσι, βέβαια, είναι φυσικό να γεμίζει την πραγματικότητα με τρύπες, κάθε βήμα του να είναι δίπλα στο κενό, κάθε βόλτα του στο πάλκο να είναι ένα πιθανό γκρεμοτσάκισμα.
Ο Γιώργος όμως την επιλογή του την είχε κάνει. Όχι μόνο θα μας έπαιρνε μαζί στην πτήση του , αλλά και θα την κερνούσε εξ ολοκλήρου ο ίδιος, αν ποτέ γινότανε πτώση. Δεν θα ανεχόταν λοιπόν ούτε μια μελούρα, ούτε ένα ψήγμα ηρωοποίησης, ούτε ένα εκ του ασφαλούς κατηγορώ για την «σκληρή και βρώμικη ζωή της νύχτας». Κάθε άνθρωπος τάζει τη ζωή του κάπου. Ο Γιώργος το τάμα του το έκανε στη νύχτα. Και το έκανε με τόση αγάπη και τόση βαθειά ανάγκη, που θα μείνει για πάντα αναμμένο κεράκι στον μεγάλο, σκοτεινό ουρανό". έγραψε ο Φοίβος Δεληβοριάς,
"Δεν βρίσκω λόγια.
Και ίσως σήμερα τα λόγια να είναι πολύ λίγα για ένα τέτοιο αντίο.
Μοιραστήκαμε μουσικές, τραγούδια, στιγμές, γέλια, αγωνίες.
Και είχα τη χαρά να ακούσω κομμάτια της ψυχής μου να παίρνουν τη δική σου φωνή και να γίνονται δικά σου.
Αυτό δεν ξεχνιέται. Δεν χάνεται.
Ήσουν μοναδικός. Αληθινός, απρόβλεπτος, γενναιόδωρος, ανεπανάληπτος. Ένας άνθρωπος που δεν έμοιαζε με κανέναν και μια φωνή που αρκούσε μία λέξη για να ξέρεις ποιος τραγουδά.
Σήμερα είναι πολύ δύσκολο να πιστέψω πως έφυγες.
Μένουν όλα όσα ζήσαμε.
Μένουν οι κουβέντες μας.
Μένουν τα τραγούδια μας.
Και πάνω απ’ όλα, μένει η φωνή σου.
Γιατί κάποιες φωνές δεν σιωπούν όταν φεύγουν οι άνθρωποι.
Μένουν εδώ και συνεχίζουν να μας βρίσκουν εκεί που πονάμε, εκεί που αγαπάμε, εκεί που θυμόμαστε.
Καλό σου ταξίδι, Γιώργο μου.
Θα μου λείψεις πολύ " έγραψε ο Μιχάλης Χατζηγιάννης.
"Ψυχή μου..καρδιά μου…πλάσμα μου μοναδικό και καλοκάγαθο…
Σ αποχαιρετώ με αυτό το τραγούδι που ξέρω πόσο πολύ το αγαπούσες…
Τα λόγια είναι πολύ φτωχά για να περιγράψουν τη συντριβή που νιώθω..
Η πάντα καλόκαρδη καρδούλα σου δεν άντεξε άλλο πόνο..
Καλό σου ταξίδι φωτεινό μου αστέρι…" έγραψε η πολύ στενή του φίλη και κουμπάρα του Αλεξάνδρα Παλαιολόγου.
"Γιώργο μου,
δεν ξέρω τι να γράψω και πώς να χωρέσω σε λίγες λέξεις αυτό το «αντίο».
Μοιραστήκαμε όμορφες στιγμές, κουβέντες, γέλια και στιγμές που θα κρατήσω πάντα μέσα μου. Είχες αυτή τη μοναδική ενέργεια, την αλήθεια, το χιούμορ και τον τόσο δικό σου τρόπο να υπάρχεις.
Η φωνή σου και τα τραγούδια σου θα είναι πάντα εδώ, αλλά πάνω απ’ όλα θα μείνει ο άνθρωπος πίσω από αυτά.
Καλό σου ταξίδι, Γιώργο μου.
Θα σε θυμάμαι με αγάπη." έγραψε η Μελίνα Ασλανίδου
"Γιώργο μου,ταξίδεψε,αγάπη μου και εκτοξεύσου στο άπειρο,απελευθερωμένος απ’ όλα…
Κρατώ από εσένα τα γέλια,τα πρώτα μου μετεφηβικά ξενύχτια μετά το «Χάος» και το «Γκάζι»,στο «Plus Soda» και στο «Αμφιθέατρο»,τις τελευταίες συνεργασίες μας,τα μεταμεσονύχτια τηλεφωνήματα μας και τις βόλτες με το αμάξι,τις παρέες,τα ταξίδια !!!
Σε αποχαιρετώ με αυτήν την φωτό με τον Νίκο και τον Νίνο από εκείνο το καλοκαίρι στην Χαλκιδική, που είχαμε γελάσει τόσο πολύ…
Η ιστορία σου ανήκει…
Και αυτό δεν μπορεί να σου το πάρει ποτέ κανείς.
Καλό σου ταξίδι…." 'εγραψε ο Χάρης Σιανίδης
Ενώ πάρα πολλοί ήταν οι επώνυμοι που έκαναν stories για την απώλειά του.
womenonly
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου